Miłość i pamięć nie umierają. Rabka-Zdrój uczciła osoby zasłużone dla miasta

„Ci, których kochamy, nie umierają, bo miłość jest nieśmiertelna” – tym poruszającym cytatem Dyrektor Muzeum im. Władysława Orkana, Wojciech Kusiak, otworzył XV Zaduszki Rabczańskie w Teatrze Lalek „Rabcio”. Tegoroczne spotkanie, zainspirowane słowami Emily Dickinson, zgromadziło mieszkańców Rabki-Zdroju, którzy wspólnie wspominali osoby, które odeszły, lecz pozostawiły trwały ślad w życiu lokalnej społeczności.

Dyrektor Kusiak w swoim wystąpieniu zwrócił uwagę na tempo współczesnego życia, które często zaciera wspomnienia o ludziach ważnych dla nas i dla miasta:

Pęd życia, zajęć i obowiązków pochłania nas do tego stopnia, że wydarzenia, spotkania, a wreszcie ludzie zaczynają zlewać się w jeden węzeł niepamięci. Dlatego cieszę się, że możemy na chwilę się zatrzymać i powspominać tych, którzy już między nami nie ma, a którzy zostawili trwały ślad w naszym życiu, w naszym mieście, a co najważniejsze – w naszych sercach.

Podkreślił także odpowiedzialność kolejnych pokoleń za zachowanie pamięci o osobach zasłużonych dla Rabki-Zdroju:

Naszą rolą jest, aby ci, którzy idą za nami, wiedzieli, znali, a wreszcie docenili tych, dzięki którym możemy żyć i być w tym miejscu, w którym się znajdujemy.

Podczas XV Zaduszek Rabczańskich przypomniano sylwetki dziewięciu osób zasłużonych dla miasta i regionu: Marii Derek, Heleny Janowiec, Adama Jurczakiewicza, Mariana Leszczyńskiego, Józefa Matei, Andrzeja Mordarskiego, Augustyna Starmacha, Zygmunta Wójtowicza oraz Tadeusza Zająca. Ich wspomnienia przywoływali członkowie rodzin, bliscy oraz przedstawiciele lokalnych instytucji i samorządu.

Oprawę muzyczną spotkania zapewniły Chór Cantantes Angelicus oraz Chór Dziecięcy Rabki-Zdroju pod batutą Kingi Brandys-Wójciak, tworząc wyjątkowy, refleksyjny nastrój.

Burmistrz Rabki-Zdroju, Leszek Świder, podziękował uczestnikom i wspominającym, podkreślając, że prawdziwym bogactwem regionu są ludzie, którzy go tworzą:

Bogactwem tego rejonu nie zawsze są pieniądze, przemysł czy materialne dobra – lecz ludzie, którzy tu mieszkają. To, co musieli zrobić, to jedno. Ale cała reszta – to były rzeczy jeszcze ważniejsze. To z ich inicjatywy powstawały instytucje, organizacje i stowarzyszenia. Oddawali swój czas, czasem kosztem rodziny, aby to wszystko mogło istnieć.

Podziękował również Dyrektorowi Wojciechowi Kusiakowi za piętnastoletnią organizację Zaduszek Rabczańskich, które pozwalają co roku przybliżyć sylwetki osób, o których lokalna społeczność nigdy nie powinna zapomnieć.

Tegoroczne Zaduszki Rabczańskie były świadectwem potrzeby pielęgnowania pamięci o ludziach, którzy tworzyli historię Rabki-Zdroju – często skromnie, lecz niezwykle znacząco. Dzięki takim wydarzeniom pamięć o nich pozostaje żywa w opowieściach, wspomnieniach i wdzięczności obecnych mieszkańców.